ПУ̀ЙЧЕ, мн. -та, ср. 1. Умал. от пуйка. — Шест и половина — няма да стане. Пуйче годиначе, хайде де. От яйце съм го отгледал. Даде ли осем! Г. Краев, ВН, 1965, бр. 4292, 4.
2. Малкото на пуйка. Пилетата ѝ [на токачката] се отглеждат като пуйчетата. Те обичат сухото и слънчево време. ВН, 1961, бр. 3096, 4.