ПЧЕЛА̀РНИК, мн. -ци, след числ. -ка, м. 1. Група кошери с пчели; пчелин. „Помощ, господин капитан! Спасявайте положението. Партизаните задигнали пчелите ми! Целият ми пчеларник!“ М. Марчевски, ГБ, 216. Енергично се зае със създаването на фазанерия, гълъбарник, рибарник и пчеларник, като предвиждаше от пчеларника да се добива най-вече ценното пчелно млечице. Тарас, СГ, 7.

2. Специално избрано място, където са поставени кошери с пчели; пчелин. В люцерновата нива, дето е окосено и обградено с подвижен плет, е нашият пчеларник, в който има петдесетина кошера.

3. Остар. и диал. Растението пчелник (Н. Геров, РБЯ).


Източник: Речник на българския език (онлайн)