РА̀ДИОЛЮБЍТЕЛСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Който се отнася до радиолюбител и до радиолюбителство. Първото българско радиолюбителско списание е започнало да излиза през 1935 година. Наричало се е „Български радиолюбител“. РТЕ, 1971, кн. 9, 258. Международно радиолюбителско движение.


Източник: Речник на българския език (онлайн)