РА̀ДИОФИЦЍРАН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от радиофицирам и от радиофицирам се като прил. 1. За населено място, област, територия — който е с изградена мрежа от станции, с цел широко разпространение на радиопредавания. Преди 9.IX.1944 г. в България няма радиофицирани селища. РТЕ, 1972, кн. 5, 130. Първото радиофицирано село в България е Бяла вода — Пернишко. РТЕ, 1979, кн. 5, 8. // Който е включен в радиомрежа. Статистиката показва, че където слушането е добро, там има и най-много радиофицирани домакинства. НК, 1958, бр. 29, 2.
2. За превозно средство — който е оборудван с радиопредавателно устройство, радиостанция. Патрони прецени, че ще трябва да копаят още час, преди да направят нов опит. .. Той се запъти към радиофицирания пикап, за да докладва положението на наземния диспечер. Л. Колечкова, Л (превод) [еа]. Радиофицирани мотоциклети. Транспортната милиция в Чехословакия наскоро е била снабдена с нови мотоциклети, .. Те имат радиопредавател и приемник на ултракъси вълни. К, 1964, кн. 7, 39. Радиофицирана патрулна кола.