РАЗБЍВКА ж. Обикн. с предл. п о. Цялост, представена чрез разделените по някакви показатели нейни части. Всеки клиент може да получи подробна разбивка по години и суми за издадените му фактури. Кеш, 2005, бр. 19 [еа]. От бюджетната разбивка се вижда, че процентно най-голямото увеличение се пада на Софийския университет. Дем., 2001, бр. 102 [еа]. Годишна разбивка на план.


Източник: Речник на българския език (онлайн)