РАЗГЛО̀БВАНЕ, мн. -ия, ср. Диал. Отгл. същ. от разглобвам и от разглобвам се; разглобяване, разглабяне. Много неща, които изпърво му се виждаха най-завъртени и чудновати .. — като разглобването и чистенето на самовара, изтриването и пълненето на големите лампи и други подобни — изпосле му станаха най-прости и най-обикновени работи. Т. Влайков, Съч. III, 232-233. Почистването също става много лесно, защото няма нужда от разглобване. С, 2006, 30.11. [еа].