РАЗКВА̀СВАНЕ, мн. няма, ср. Отгл. същ. от разквасвам и от разквасвам се. В спасителната лодка бе горещо като в пещ и потта се стичаше по лицето му на струйки. Но най го мъчеше гладът. Хубаво искаше майка му да сложи няколко ябълки „за разквасване на устата“. Защо му трябваше да отказва! Бр. Мормареви, ВДГ [еа]. За разквасване на гърлата имаше изстискан на ръка сок от портокали.