РАЗКЪ̀СЕН, -сна, -сно, мн. -сни, прил. Мед. За рана — който е свързан с разкъсване на кожа, мускул, обикн. на тялото на човек. При силен удар с тъп предмет се получават ударни и разкъсни рани. Н. Иванов и др., ГО, 87.


Източник: Речник на българския език (онлайн)