РАЗЛЯ̀ТО. Нареч. от разлят (във 2 знач.); неясно, размазано. Телевизионната камера даде в едър план лицето на Шоуб. Зад него разлято, но все пак четливо, се виждаше табела с името на улицата. П. Еремиева и др., БН (превод) [еа]. Двамата .. се изкачиха на билото на града. Вече се здрачаваше .. и южните части на града се провиждаха неясно и някак разлято. Д. Ангелов, ЖС, 247.