РАЗПЀРЕНОСТ, -тта̀, мн. няма, ж. Разстоянието между двете най-отдалечени точки на нещо разперено (крила и под.). Французите братя Тампл построили голям аероплан с парна машина. Апаратът имал две полукрила с обща разпереност 17 метра. Р. Радулов, ИГ, 26-28. Най-голямото насекомо, което някога е летяло на земята, е имало разпереност на крилете около 75 см. К, 1969, кн. 8, 32. Гигантски краб са уловили японските рибари. Той е бил тежък 10 кг, а разпереността на неговите щипци достигала З м. К, 1986, кн. 1, 60.


Източник: Речник на българския език (онлайн)