РАЗПОДЯ̀ЛБА, мн. разподѐлби, ж. Книж. Разделяне, подялба на нещо между мнозина. Коста [Тодоров] отстоявал правото на нашата национална кауза и му се плачело от жестоката разподялба на България, а Клемансо му се противял. ЗЗн, 2012, бр. 1, 4. Интенцията е да се разясни на Русия и другите велики европейски държави, .., че българските земи не са територия на Османската империя, която подлежи на разподялба. ЗБ, 2012, бр. 38, 14.