РАЗПРЀГНАТ, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от разпрегна като прил. 1. За каруца, талига, рало и под. — който е с отвързани, освободени от впряг животни. От двете страни на улицата бяха разпрегнати каруци и завързаните за тях коне спокойно ядяха преснокосената трева. Кл. Цачев, ГЗ, 47. Пред ханчето имаше разпрегнати файтони и каруци с багаж. В. Геновска, СГ, 38. Дворът ѝ [на воденицата] постоянно бе пълен с разпрегнати коли, мливари, добитък, огньове, кучета, мъже и жени. Й. Радичков, СК [еа]. Под стряхата се намираха малка купа сено, дърва за горене и една разпрегната двуколка. Д. Димов, Т, 168.
2. За добитък — който е освободен от впряг. Разпрегнатите на двора коне ритаха нервно край талигите. М. Грубешлиева, ПИУ, 107. Той отби кончето покрай Станкината воденица, .., преброи два пъти четирите мливарски коли, които чакаха там с разпрегнати волове. Елин Пелин, Съч. III, 134. Из селото се щураше разпрегнатият в суматохата добитък. П. Бобев, ПО [еа].