РАЗТРЍСВАМ, -аш, несв. (остар.); разтреса̀, -ѐш, мин. св. разтрѐсох, прич. мин. св. деят. разтрѐсъл, -сла, -сло, мн. -сли, св., прех. Разтрисам; разтресвам. Мисли разтрисват бурната глава. В. Марковски, СМ, 84.
РАЗТРЍСВА МЕ несв. (остар.); разтресѐ ме св., непрех. Разтриса ме; разтресва ме.
РАЗТРЍСВАМ СЕ несв. (остар.); разтреса̀ се св., непрех. Разтрисам се; разтресвам се.