РЍТЪМЕН, -мна, -мно, мн. -мни, прил. Мед. Който се отнася до ритъм (в 4 знач.). Недостигът на кислород води до повишаване на кръвното налягане, до ритъмни нарушения на сърцето. Тема, 2009, бр. 6 [еа].


Източник: Речник на българския език (онлайн)