СА. Вж. съм.
СА само ж., прил. Диал. Цяла. Не прела гора, ни ткала – са зима болна лежала. / Кога ми дойде Гюргевден, / сама се гора облекла / сè во зелена долама. П. П. Славейков, КНП, 85. Море, Тодоро, медена душа, / тегли ми вода, напой ми кон – / че ще дружина са нощ да гоня. К. Христов, СК, 71.