САМОЗАДОВОЛЀНОСТ, -ттà, мн. няма, ж. Състояние на постигнато самозадоволяване. Винаги е имало достатъчно политици, които са си въобразявали, че преразпределението на ресурси, увеличаването на международната помощ, т.нар. икономическа самозадоволеност и всичко останало е най-добрата рецепта против бедността. Ив. Илиев, ГБМ, 92.