САМООБЛÀГАНЕ ср. Книж. 1. Отгл. същ. от самооблагам се. Самооблагането ми беше объркано и бях получил писмо с печат – да го оправя. Ем. Манов, В, 11. На самооблагане подлежат и лицата, които не са жители на даденото населено място, но повече от една година пребивават и изкарват прехраната си там. СП, 1958, бр. 150, 2. Закон за самооблагането.
2. Доброволна форма на участие на населението с пари или с безвъзмезден труд при изграждането или благоустрояването на местни обществени обекти, която е подобна на данък. Читалището се строи сега със самооблагане – по шест трудодни от мъжете и по четири от жените. Ст. Поптонев, ОБЛ, 305.