САНДÀЛЧЕ, мн. -та, ср. Умал. от сандал1. Пред миндера беше постлана голяма меча кожа, върху която личаха две малки сандалчета. Д. Спространов, ОП, 126. Цапаше с крачка из водата, търчеше подир новото си сандалче, което плуваше като корабче, поклащайки се по вълните. Р. Попова, ПМС (превод), 27.


Източник: Речник на българския език (онлайн)