САРÀЙСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Който се отнася до сарай. Когато се найдохме на върха ѝ [на планината], аз хвърлих един поглед на широкия хоризонт отпреде ми, на ниската Люлин планина с меките си изящни контури на една сарайска одалиска, легнала при краката на султанката си. Ив. Вазов, БП, 124-125. Там – зад тинтявени и чемерик рудини, / от син-зелен мермер сарайските стени / се дигат в облачни зловещи висини. П. П. Славейков, КП ч. III, 57. Кога се вече съмнало, / какво да видят на двори – / къщи богатски, сарайски. Нар. прик., СбНУ XLVI, 71. Затворила пътната врата от сарайот, си нарамила една торба, та ходела от врата на врата по сарайските одае и просела леб. Нар. прик., СбНУКШ ІV 1973, 89. Сарайски порти.