СБИРЍЛО, мн. -à, ср. Остар. и диал. 1. Среща, събиране на хора по някакъв повод; сбирало, сберило, сбир1, сбирня. Жените, без да спират кервана, направили сбирило под тарторството на баба Карталка. Д. Вълев, Ж, 18.
2. Място, където се събират много хора; сбирище, сбирало, сберило, сбирнина. Кукувичката кукува, / на Ирин Пирин планина, / на хайдушкото сбирило, / да са хайдути съберат. Нар. пес., СбГЯ, 20.