СВОЕРЪ̀ЧНО нареч. Остар. Книж. Със собствената ръка; собственоръчно, саморъчно. Аз сполучих да найда един препис от Паисиевото списание. В него се намират бележки, писани своеръчно от Априлова. ПСп, 1871, кн. 4, 6. За доказателство, като са подписахме в настоящето своеръчно, дадохме го на негово Всесветейшество в лято 1767. Н. Михайловски, ИИ (превод), 76-77. Мария ся считаше за счастлива да може да сготви своеръчно обядът на баща си. Х. Пашов и др., ЦП (побълг.), 49.
– Друга форма: своеру̀чно.