СЕБЍЧНОСТ, -ттà, мн. няма, ж. Книж. Качество на себичен; самолюбие, самолюбивост, егоистичност, егоизъм. Най-тежко наскърбяваме тези, които ни обичат – защото те са най-уязвимите за острието на нашата себичност. Ем. Манов, ДСР, 112. Неговата себичност беше погребала мечтите и обезсмислила живота ѝ. А. Наковски, МПП, 211. Защо браковете без деца или само с едно дете се множели, това не говори ли за себичността на младото поколение? Б. Болгар, ОП, 70. Зная, у мен напоследък се пробужда нещо забравено: себичността ми. В. Мутафчиева, СД, 343.