СИМИДЧЍЙНИЦА ж. В миналото – място, където се правят или продават симиди. Дядо не спираше пред ханчето, а пред симидчийницата и купуваше няколко симида, единия даваше на мен, а останалите слагаше в торбата, закачена на предната климия на каруцата, армаган за роднинските деца в село. Н. Драганов, СЗ, 18. Едно бедно циганче протяга ръка пред симидчийницата и чака да получи милостиня. С. Северняк, ИРЕ, 213.

– Друга (диал.) форма: семидчѝйница.


Източник: Речник на българския език (онлайн)