СИРОМАХКЍНЧЕ, мн. -та, ср. Остар. и диал. Бедна девойка. – Нека те запази Христос, малко мое дете! И той с разтрепераната си ръка прекръсти няколко пъти сиромахкинчето. (превод) И, 1888, бр. 3, 110. То е сиромахкинче, / няма с ко [какво] да ги нагости. Нар. пес., И. Тодорова-Пиргова, БМ, 176.