табàк1, мн. -ци, м. (тур.). Голям лист по-дебела хартия. Мръсният, изподраскан табак на масата сега беше заменен. П. Вежинов.

табàк2, мн. -ци, м. (тур.). Остар. Човек, който обработва кожи за кожени изделия; кожар.


Източник: Речник на съвременния български книжовен език (онлайн)