шѝлест, -а, -о, прил. Диал. Който е изострен на края като шило. Шилест кол. || Който е с остър връх; островръх. Отпред се извиваше шилесто голо бърдо. Ст. Загорчинов.


Източник: Речник на съвременния български книжовен език (онлайн)