миролюбѝво -
МИРОЛЮБЍВО нареч. 1. По мирен начин, с мир; мирно, невойнствено. —
Трябва да се мъчим кризата да се разреши миролюбиво; че ако видим, че това не е възможно, тогава ще употребим сила. С. Радев, ССБ II, 107.Виж повече2. С желание за разбирателство, помирение; кротко, спокойно, примирително, мирно. След всеки обед, и особено вечер, обичахме да пием чай, да пушим и да водим шумни беседи, които понякога биваха много разгорещени, но винаги свършваха твърде миролюбиво. Г. Райчев, Избр. съч. II, 6. Никак не ми се слушаха обиди и ругатни. — Слушай, Надя — казах миролюбиво, — много те моля, ако може, тоя път без идиотски намеци. — Гледай си работата! — отвърна тя сухо. — Ако искаш, идвай, ако искаш — не идвай. Не работя с ултиматуми. П. Вежинов, Б, 71.