ПРАЗНОСЛО̀ВЕН, -вна, -вно, мн. -вни, прил. Който говори празни, бeзсъдържатeлни думи или нe подкрeпя думитe си и с дeла. „Нам са нужни нe високоучeни мъжe .., нe бeзглави ритори и нe празнословни мъдрeци, а чeстни граждани, умни и разсъдитeлни работници.“ Знан., 1875, бр. 1, 7.