АМИГДАЛЍН, мн. няма, м. Хим. Гликозид, сложно органично съединение, което се съдържа в плода на горчивите бадеми и в ядките на костилковите плодове и се употребява в медицината и др. Горчивите бадеми имат по-малко масло от сладките, но съдържат амигдалин, който от действието на водата произвежда горчиво бадемово масло и циановодородна (синилна) киселина; затова и горчивите бадеми са отровни. СбНУ I, 277.