БАРИТО̀НЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Муз. Баритонов. Започнаха да се чуват шъткания. Дочо Христов отново взе думата: Господа народни представители! разля той повторно своя мек баритонен глас, без да удостои с каквато и да било забележка изказването на Недко Боев. Д. Ангелов, ЖС, 539.


Източник: Речник на българския език (онлайн)