БЯ̀ГАНИЦА ж. Разг. 1. Бягане, тичане. То беше голяма бяганица.

2. Вид детска игра; гоненица. Играем на бяганица. Н. Геров, РБЯ I, 94.


Източник: Речник на българския език (онлайн)