ДОБРЪ̀СКВАМ, -аш, несв.; добръ̀скам, -аш, св., прех. 1. С бръскане докарвам нещо (обикн. смет, боклук) до определено място. Вземи метлата и добръскай боклука до печката.

2. Бръскам и това, което е останало да се бръска, да се мете; мета нещо докрай. Тя набързо добръска стаята с метлата и излезе. добръсквам се, добръскам се страд.


Източник: Речник на българския език (онлайн)