ДОИЗПРЍДАМ, -аш, несв.; доизпреда̀, -èш, мин. св. доизпрèдох, прич. мин. св. деят. доизпрèл, св., прех. 1. Преда, изпридам и това, което е останало да се преде, изпридам всичко докрай; допридам. Като се върна от корабите с измито и пламнало лице, седна пред огъня, с хурката да доизпреде къделята си. Н. Попфилипов, РЛ, 15.
2. Преда още, допълнително, колкото още е необходимо; допридам. доизпридам се, доизпреда се страд.