ДОИЗТРОША̀ВАМ, -аш, несв.; доизтроша̀, -ѝш, мин. св. -ѝх, св., прех. Троша, изтрошавам и това, което е останало нестрошено, изтрошавам докрай; дотрошавам. Вятърът изтроши много от прозорците, а после градушката ги доизтроши. доизтрошавам се, доизтроша се страд.