ДОСЍЧАМ, -аш, несв.; досека̀, досечèш, мин. св. досякох, прич. мин. св. деят. дося̀къл, -кла, -кло, мн. досèкли, св., прех. Изсичам и това, което е останало да се сече, изсичам напълно, докрай; доизсичам. Досече дървото и се изправи уморено. Δ Досякоха гората точно за определения ден. досичам се, досека се страд.


Източник: Речник на българския език (онлайн)