ДЪЛГОБРА̀Д, -а, -о, мн. -и, прил. Който има дълга брада. В тоя миг изневиделица напреде им [на юнаците] излезе един дългобрад старец с дрянова патерица в разтрепераната си десница. А. Каралийчев, ТР, 71. Моряците разменяли товара на корабите си срещу кожи от дивеч и добитък,.. Приемали и жива стока — овни и говеда, дългобради кози и къдраворунни агнета. О. Василев, ЗЗ, 30.