ЕДНОМО̀ТОРЕН, -рна, -рно, мн. -рни, прил. 1. Който има само един мотор, един двигател. По онова време в Западна Европа и Америка се строели само едномоторни самолети. Р. Радулов, ИГ, 38. Едномоторен изтребител.
2. Който се извършва с помощта на един мотор, на един двигател. Задвижването [на багера] чрез двигатели с вътрешно горене е винаги централно (едномоторно). Д. Христов, СПМ, 48.