ЕТРОПО̀ЛЕЦ, мн. -лци, м. Мъж, който е роден или живее в Етрополе, град разположен в северното подножие на Стара планина; етрополчанин. В ротата имаше гайдар, дребен живичък етрополец, когото войниците наричаха Маньо Мренката. П. Вежинов, НС, 46.