ЖЕЛА̀ЕМ, -а, -о, мн. -и, прил. Остар. Книж. 1. Желан. Не зная последний твой отговор какъв ще да е; той е зарад мене най-желаемото нечто, затова го чакам и по-скоричко. АНГ I, 405. „Докогато ще има надежда да постигне желаемата цел с мирни средства, Австро-Унгария няма да се отклони от тях.“ С. Радев, ССБ II, 463. Банката има постоянно в депозит разни местни ценни книжа, които може да продава веднага във всяко желаемо количество. БД, 1909, бр. 31, 4.
2. Като същ. желаемото ср. Нещо, което силно се желае; желаното. Прихожда осем месяца как съм оставил от училището, и все с тая надежда, че ще некакси издействува г-н Чомаков да си постигна желаемото. АНГ I, 519.