ЖÈРАВИ, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. Жеравов, жеравен. Скараа се Рада и Йован, / да барем да е за млогу – / за едно перо жераво / и за петровска ябълка! Нар. пес., СбНУ ХLIII, 374.


Източник: Речник на българския език (онлайн)