ЖЍДКОСТ, -ттà, мн. -и, ж. Остар. Книж. Течност. Когато милостиви калугери се смилили над Илариона и му предложили храна и вода, той отказал: не му трябвал нито хляб, нито жидкост от патриаршески хамбар. Хр. Бръзицов, НЦ, 72. Напил са и пуснал на земята бъчовите с вино и ракия. Зимникът беше станал до колене от пуснатата жидкост. З. Стоянов, ЗБВ II, 154. Стига да изпитаме устроението и растението на косата и ще ся уверим, че никои жидкости, и еще по-малко мазни неща, не могат да допрат до корена на косата. П. Р. Славейков, Р, 1871, кн. 2, 12.
– От рус. жидкость.