ЗАЙЧА̀РНИК, мн. -ци, след числ. -ка, м. Помещение или специална постройка за отглеждане на питомни зайци. Най-после ще надникнем и в зайчарниците, за да се полюбуваме на „Зайо Байо добродушни“. Г. Ралчев, ДМЖ, 4. В стопанството има две животновъдни ферми, една птицеферма и зайчарник.


Източник: Речник на българския език (онлайн)