ЗАМОЧУРЯ̀ВАНЕ, мн. -ия, ср. Отгл. същ. от замочурявам и от замочурявам се. Не по-малко вредно въздействие върху почвообразувателните процеси и виреенето на растенията изобщо оказват високолежащите подпочвени води, които предизвикват временно или постоянно преовлажняване на почвата, а понякога водят и към замочуряване и заблатяване на последната. Д. Велев, М II, 167.