ЗАРИБÈН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от зарибя̀ като прил. В който изкуствено е завъдена риба. Тук-таме се синееха малки зарибени езерца. П. Вежинов, ЗЧР, 210. От декар зарибена площ на отделни места в страната са достигнати рекордни постижения. Геогр. Х кл, 125.