ЗАЧУ̀ДНИЦА ж. Нар.-поет. В баяне против урочасване – магьосница, вълшебница, която урочасва с почуда, стряскане. Върви старчек през мостец, / тиква носи на гъзец; / пордна старчек на мостец, / удри тиква на гъзец, / та попорска зачудници и почудници (баяне за уроки). СбВЧ, 114.