ЗЛОСТÒРЕЦ, мн. -рци, м. Остар. Книж. Злосторник; злотворец, злотворник, злочинец. Което е полезно на добрите, то е вредително на злосторците. Π. Ρ. Славейков, ЕБ (превод), 29.


Източник: Речник на българския език (онлайн)