ИЗГЛÒЗГАН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от изглозгам като прил. За кост, кокал – който е с напълно оголена повърхност от глозгане; оглозган. И когато усетих по пръстите си гъстата шума, спомних си как съм чистил пръстите си от мазното на чеверметата и колко щастлив съм се изправял с пълно сърце над изглозганите кости. А. Дончев, ВР, 268.