ИЗКОПЍРВАНЕ, мн. -ия, ср. Простонар. Отгл. същ. от изкопирвам и от изкопирвам се; копиране, изкопиране. Установен е и друг любопитен факт. Използването на електронни книги стимулира употребата на хартия – главно поради възможността за лесно изкопирване с принтер. К, 1994, кн. 5 [еа].