ИЗПЕРКОЛЯ̀СВАМ, -аш, несв.; изперколя̀сам, -аш, св., непрех. Жарг. Започвам да действам, да се държа като ненормален, ставам ненормален; побърквам се, перколясвам, изперквам. Почнахме да изперколясваме, да си разбиваме муцуните от скука и да се дъним като бесни новобранци… Н. Теллалов, П [еа]. Ели не само се изтощаваше докрай в това си ново поприще, ами направо изперколясваше. О. Шурбанова, ЛВ [еа].