ИЗПОБÒЖДАМ, -аш, несв.; изпободà, -ѐш, мин. св. изпобòдох, прич. мин. св. деят. изпобòл, св., прех. Бода, избождам много, мнозина или всички или нещо на много места, изцяло. Трябваше да избродира цвете на гергефа, та си изпободе пръстите! Вл. Венцелов, А (превод) [еа]. Заплела се брадата на джуджето в бодлите на ежовото семейство. Изпоболи го. З. Сребров, Пр [еа]. Изпободе децата с пръчката. Δ Къпините ме изпободоха. изпобождам се, изпобода се страд., възвр. и взаим.
ИЗПОБÒЖДАМ СЕ несв.; изпободà се св., непрех. Бода се, избождам се много, на много места. Изпободох се, докато тропосам плата. Δ Изпободохме се, докато изгазим трънаците.